U bent hier

Van dromen en onrealistische doelen tot student verpleegkunde in afstandsonderwijs bij Hogeschool VIVES.

4 mei 2018

 

“Mijn naam is Jullie Quequin en ondertussen leef ik al langer dan een kwarteeuw, 28 jaar om precies te zijn. In die 28 jaar had ik als kind verschillende dromen en onrealistische doelen. Zo wou ik graag naar de maan gaan, archeoloog worden om dino's te ontdekken of met mijn hoofd op tv komen als 'Ketnet-wrapper'. Met de jaren kwam de ontnuchtering, gelukkig maar. “

 

Hoe zag jij jouw toekomst toen je als 18-jarige een keuze maakte?

“Een dikke tien jaar geleden, op het einde van mijn secundair onderwijs, had ik geen flauw idee wat ik met mijn leven en vooral mijn toekomst moest aanvangen. Daarom koos ik ervoor om leerkracht te worden, want daar kon ik niets fout meedoen (of dat dacht ik toen). Verkeerde keuze, zo blijkt. Via via kwam ik terecht, als leerkracht weliswaar, bij De Korbeel te Kortrijk. Deze kinder- en jeugd- psychiatrische afdeling was de laatste plaats waar ik dacht een werkuitdaging te vinden, maar de eerste plaats waar ik ben beginnen werken met zoveel plezier. Helaas zijn vervangingscontracten niet eindig. Om kans te maken op een vast contract, kreeg ik het advies om me om te scholen.”

 

Dit verklaart allicht je keuze voor verpleegkunde…

“Ik trok mijn witte verpleegstersschortje aan en startte mijn carrière switch in de opleiding HBO5- verpleegkunde. Ik koos voor de HBO5-opleiding met garantie op succes. Na drie jaar mijn studie en vele uren stage te combineren met parttime werken, had ik mijn diploma op zak. Omdat ik toch ietwat op mijn honger was blijven zitten, besliste ik mijn kans te wagen om mijn bachelor ook te halen. Dit academiejaar startte ik met de brugopleiding in afstandsonderwijs. “

 

Uiteindelijk heb je gekozen voor de bachelor verpleegkunde bij VIVES op afstand.

“Ik wou niet nog een jaar parttime werken. Ik miste de intensiteit van mijn job en toegegeven, mijn pensioenkas is toch ook blij met een aantal uren meer op de teller. Het afstandsonderwijs in VIVES biedt die kans. Omdat het systeem zo flexibel is en de lesdagen beperkt tot het minimum, kan ik erin slagen om mijn job te combineren met mijn opleiding. Het is werken, zwoegen, zweten en vooral veel plannen. 60 studiepunten én fulltime werk, het vraagt wat van een mens."

 

Had je het gevoel dat je jouw werk voldoende kon opvolgen toen je parttime aan het werk was?

“Toen ik parttime aan het werk was, voelde ik dat ik louter aanwezig was in de leefgroep om de dagdagelijkse taken te doen. Werken met de jongeren is het grootste gros van mijn job als verpleegkundige in de Korbeel. Toch vind ik het ook belangrijk om deel te kunnen uitmaken van het grotere geheel als afdeling binnen een ziekenhuis. Gedurende drie jaar heb ik mijn ideeën binnen verschillende werkgroepen opgeborgen in een schuifje. Nu kan ik terug aansluiten bij werkgroepen en extra taken op mij nemen, naast de vaste leefgroepwerking. Daarnaast heeft het me veel tijd en inspanning gekost tijdens het parttime werken om een manier te vinden waarop ik de werking in De Korbeel kon blijven opvolgen. Ons werktempo ligt hoog, behandeltrajecten veranderen voortdurend. Nu ben ik terug met alles van de jongeren op de hoogte, wat binnen onze werking toch gemakkelijker werken is. Natuurlijk is de combinatie fulltime werken en een fulltime opleiding volgen geen evidente keuze. Het is veel plannen, het vraagt veel van mijn partner en mezelf. Een goed evenwicht tussen werk, schoolwerk en vrije tijd is echt een must.”

 

Hoe zit het nu met die dromen van toen je 18 jaar was?

"Ondertussen, als bijna dertiger, liggen mijn toekomstdromen al dat tikkeltje anders. Ik droom niet meer van dino's en de ruimte, of toch niet meer zo vaak. Ik droom wel nog, wees daar maar zeker van. Ik droom van afstuderen binnen een dikke twee jaar. Ik droom van misschien nog een opleiding, als ik dan toch het onderste uit de kan wil halen. Ik droom vooral van wat ik nu al heb, want dat is eigenlijk meer dan genoeg om gelukkig te zijn. "

4 mei 2018